Waarom iedereen de Surinaamse schrijver Leo Ferrier zou moeten lezen:

Journalist

Waarom iedereen de Surinaamse schrijver Leo Ferrier zou moeten lezen:

Surinaamse schrijver

In 1969 liet uitgeverij De Bezige Bij een groepsfoto van bijna al haar auteurs maken. Voor de gelegenheid verzamelden zich meer dan honderd schrijvers – overwegend mannen – in de bibliotheek van het Rijksmuseum. Van het hele gezelschap was Leo Ferrier (Paramaribo, 1940 – Paramaribo, 2006) de enige persoon van kleur. 

Ferrier is een van de eerste Surinaamse schrijvers die werden uitgegeven door een grote Nederlandse uitgeverij. Zijn debuut Ātman, uit 1968, was een pleidooi voor een eigen Surinaamse cultuur.

Geen vrolijk einde

Ātman moest aan Surinamers laten zien dat de weg naar beschaving niet per se lag in zo Nederlands mogelijk worden. En: dat Nederlanders juist ook veel kunnen leren van de Surinaamse cultuur. Maar de roman gaat ook over minder prettige kanten van de samenleving destijds: huiselijk geweld, onderling racisme en onderdrukte homoseksualiteit.

We praten over het boek en het leven van Leo Ferrier in de laatste aflevering van Tigri Tories, onze podcastover Surinaamse boeken die een plek in ieders boekenkast verdienen.

Ferrier werd vergeten, niet alleen in Nederland, maar ook in Suriname. En net als bij veel andere Surinaamse schrijvers van zijn generatie kende zijn leven geen vrolijk einde. Hoe kan dat? Hoe werd er destijds op het werk van Ferrier gereageerd in Nederland en Suriname? Wat deed dit met Ferrier zelf? En waarom is het een goed moment om zijn boeken weer te lezen?

We spreken hierover met schrijver Maurits de Bruijn en met Anton Jie Sam Foek, journalist en een van de beste vrienden van Leo Ferrier.  De Surinaamse schrijver Kevin Headley leest vanuit Paramaribo fragmenten uit Ātman voor.

Advertisements

Lees meer

LET’S KEEP IN TOUCH!

The stories on antonfoek seem to delight the producers, readers and writers alike.
Presumably appealing to their diverse interests as a reflection of life itself.
I have had the privilege of looking after and reading several issues times and times over again. And on each occasion I have been struck by the breadth and unexpectedness of the topics that get pitched.
Somehow, they all fall in together to make a satisfying whole, leaving us readers behind with a hunger for more.

We don’t spam! Read our privacy policy for more info.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *